اضطراب پنهان را چقدر میشناسید؟ علائم،علل و بهترین درمانها

اضطراب یک وضعیت پیچیده سلامت روان است که می‌تواند افراد را به روش‌های مختلف تحت تأثیر قرار دهد. در حالی که برخی افراد ممکن است علائم آشکار اضطراب، مانند حملات پانیک یا نگرانی بیش‌ازحد، را تجربه کنند، گاهی اضطراب برخی افراد آشکار نیست و خودش را پشت رفتارهای خاصی پنهان می‌کند. به همین دلیل به آن اضطراب پنهان می‌گویند. شناخت این نوع اضطراب اهمیت زیادی دارد، چون اگر نادیده گرفته شود، می‌تواند به مشکلات جسمی و روانی جدی‌تر منجر شود. در این مقاله با تعریف، علائم، علل، روش‌های تشخیص و درمان اضطراب پنهان آشنا می‌شویم.

تعریف اضطراب پنهان

اضطراب پنهان نوعی اختلال اضطراب عصبی است که نشانه‌های آن به‌طور مستقیم دیده نمی‌شود. فرد ممکن است ظاهراً آرام به نظر برسد، اما درونی پر از استرس، نگرانی و تنش داشته باشد.

همه‌ی اضطراب‌ها پر سر و صدا نیستند. برای خیلی‌ها، اضطراب به‌صورت پنهانی خودش را نشان می‌دهد پشت لبخندها، مسئولیت‌ها یا روزهای پرکار و موفق. به این حالت «اضطراب پنهان» گفته می‌شود. این اضطراب را با نام اضطراب نهفته یا اضطراب نهان نیز می شناسند. 

نادیده گرفتن و عدم درمان اضطراب پنهان در طول زمان می‌تواند روی سلامت روان، روابط و بدن فرد تأثیر بگذارد. درک کردن نشانه‌های ظریف اضطراب، اولین قدم برای بهبود آن است.

اضطراب پنهان، با نام «اضطراب عملکرد بالا» نیز شناخته می‌شود، چرا که فرد علائم اضطراب را تجربه می‌کند اما در ظاهر عملکردی عادی دارد. این وضعیت معمولاً با کمال‌گرایی، همیشه مشغول بودن، تلاش برای راضی نگه داشتن دیگران و سرکوب احساسات برای حفظ ظاهری آرام مشخص می‌شود.

علائم و نشانه‌های اضطراب پنهان چه هستند؟

اضطراب آشکار عمدتاً با علائم مشخصی همراه است که به‌راحتی قابل تشخیص‌اند. علائم جسمی اغلب شامل تنگی نفس و تند شدن ضربان قلب است. گاهی هم افراد تعریق یا لرزش را تجربه می‌کنند. تغییر در عادات غذا خوردن و خوابیدن نیز می‌تواند ناشی از اضطراب باشد.

علائم روانی اضطراب شامل احساس نگرانی یا ترس است، بدون این‌که بتوان دلیل مشخصی برای آن پیدا کرد. ممکن است اضطراب به‌صورت مشکل در تمرکز خودش را نشان دهد. همچنین می‌تواند باعث شود به‌طور غیرمنطقی بی‌قرار یا منقبض شوید. حتی ممکن است با وجود خواب کافی در شب، تأثیرات کمبود انرژی را احساس کنید.

اما گاهی علائم اضطراب کمی پیچیده‌تر هستند و نیاز به دقت بیشتری برای درک دارند. ممکن است علائم جسمی و روانی معمول اضطراب به راحتی دیده نشوند ولی فرد دچار اضطراب باشد. پس اضطراب پنهان و آشکار در برخی علائم تفاوت های با هم دارند که در ادامه علائم اضطراب پنهان را معرفی خواهیم کرد؛  

علائم اضطراب پنهان به تفکیک نوع علائم

علائم جسمی اضطراب پنهان:

• گرفتگی عضلات: خشکی گردن، شانه‌ها یا فک که به درد و ناراحتی منجر می‌شود.
  
• اختلالات خواب: به دلیل هجوم افکار مزاحم در به خواب رفتن یا ماندن در خواب دچار مشکل هستند.
  
• سردرد: سردردهای مکرر یا درد فک ناشی از فشار دادن دندان‌ها را تجربه می کنند.
  
• خستگی: احساس ضعف و بی‌انرژی بودن دارند که می‌تواند نشانه فرسودگی باشد.

علائم رفتاری و اجتماعی اضطراب نهفته:

• اجتناب: به‌خاطر ترس از شکست یا ناراحتی، کارها را به‌تعویق می‌اندازند یا از موقعیت‌های اجتماعی دوری می کنند.
  
• کناره‌گیری: تمایل شدیدی به ترک موقعیت‌ها دارند یا به طور کل در جمع احساس ناراحتی می‌کنند.
  
• راضی‌نگه‌داشتن دیگران: در «نه» گفتن ناتوان هستند، به نیازهای دیگران بیش از خود اولویت می‌دهند و مداوم به دنبال دریافت تایید از دیگرانند.
  
• بیش‌ازحد کار کردن: با ساعات طولانی کار، قبول وظایف زیاد، یا مشغول نگه‌داشتن خود می‌خواهند راهی برای فرار از اضطراب ایجاد کنند.
  
• بیش‌ازحد فکر کردن: مدام تصمیم‌های خود را بررسی می کنند و همواره از اشتباه کردن نگرانند.
  

علائم روانی و ذهنی اضطراب نهان:

• کمال‌گرایی: برای بی‌نقص بودن تلاش می‌کنند و مداوم از خود انتقاد می کنند.
• احساس بی‌قراری و تنش: به طور مداوم اضطراب یا انقباض را حتی بدون وجود عامل استرس مشخص احساس می کنند.
• تحریک‌پذیری: گاهی بی دلیل سریع عصبانی یا کلافه می‌شوند.
  

چند نشانه‌ی هشدار دهنده در افراد دارای اضطراب پنهان وجود دارد که هنگام بررسی اضطراب و استرس پنهان باید به آن‌ها توجه کرد:

• این افراد با کار یا درس دچار کشمکش اند و یا تمایل به فرار از مسئولیت‌ها دارند.
  
• اغلب درد و یا پریشانی بی‌دلیل مثل سردرد یا سوءهاضمه را تجربه می کنند.
  
• احساسات ناخوشایند خود را با الکل یا مواد مخدر تسکین می دهند.
  
• به دلیل هجوم افکار و احساسات ناخوشایند در به خواب رفتن یا باقی ماندن در خواب دچار مشکل اند.
  
• فعالیت‌هایی که قبلاً لذت بخش بودند مثل وقت گذراندن با دوستان را کنار گذاشته اند.
  
• دچار تحریک‌پذیری مداوم هستند و به راحتی عصبانی می شوند یا واکنش بیش از حد به مسائل کوچک نشان می‌دهند.
  
• اغلب بدون هیچ دلیل آشکاری موقعیت‌ها را ترک می کنند.
  
• احساس گمگشتگی یا سرگیجه اتفاقی دارند.

• حتی بعد از خوابیدن احساس خستگی ذهنی می کنند.
  
• پرخوری عصبی یا از دست دادن اشتها را نشان می دهند.
  
• اشتغال وسواسی به کار یا ناتوانی در ریلکس کردن خود را دارند.
  
• فشار درونی برای «بیشتر انجام دادن» یا «بهتر بودن» دارند.
  

تشخیص این‌که آیا احساس اضطراب بر زندگی فرد تأثیر گذاشته است یا نه، بسیار مهم است. علائم اضطراب ممکن است توانایی فرد را برای انجام کارهای روزمره تحت‌تأثیر قرار دهد، حتی بدون این‌که خودش متوجه شود. اگر اضطراب درمان نشود، می‌تواند به رشد خود ادامه دهد و مقابله با آن بسیار سخت‌تر شود. عوارض استرس و اضطراب درمان نشده حتی می‌تواند بدن فرد را در وضعیت دائمی استرس قرار دهد، که این امر در بلندمدت روی سلامت جسمی و روانی وی اثرات منفی خواهد داشت.

اضطراب پنهان چه دلایلی دارد؟

با اینکه به طور دقیق نمی توان گفت که علت  اضطراب پنهان چیست اما پژوهشگران معتقدند عواملی هستند که در ایجاد اضطراب پنهان دخیل اند از جمله این عوامل می توان به موارد زیر اشاره کرد:

• تروما: کودکانی که دچار آزار یا تروما شده‌اند یا شاهد رویدادهای آسیب‌زا بوده‌اند، در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به اختلال اضطراب در طول زندگی قرار دارند. بزرگسالانی که رویدادهای آسیب‌زا را تجربه می‌کنند نیز ممکن است دچار اختلال اضطراب شوند.
  
• استرس ناشی از بیماری: داشتن یک مشکل سلامتی یا بیماری جدی می‌تواند نگرانی‌های زیادی در مورد مسائلی مانند درمان و آینده ایجاد کند.
  
• استرس زیاد و مکرر: یک اتفاق بزرگ یا تجمع موقعیت‌های استرس‌زای کوچک زندگی می‌تواند موجب اضطراب شدید شود. برای مثال، مرگ در خانواده، استرس شغلی یا نگرانی مداوم درباره مسائل مالی.
  
• ویژگی‌های شخصیتی: برخی تیپ‌های شخصیتی بیش از دیگران مستعد ابتلا به اختلالات اضطرابی هستند.
  
• اختلالات دیگر سلامت روان: افرادی که دچار مشکلات روانی دیگر مانند افسردگی هستند، اغلب همزمان اضطراب را نیز تجربه می‌کنند.
  
• داشتن خویشاوندان نزدیک مبتلا به اضطراب: اختلالات اضطرابی می‌توانند در خانواده‌ها شایع باشند.
  
• مصرف مواد یا الکل: مصرف یا سوءمصرف مواد و الکل، یا قطع مصرف آن‌ها، می‌تواند باعث ایجاد یا تشدید اضطراب شود.
  

چه کسانی بیشتر در معرض اضطراب پنهان هستند؟

هر کسی می‌تواند اضطراب را تجربه کند، اما «اضطراب پنهان» که اغلب با نام اضطراب عملکرد بالا شناخته می‌شود، بیشتر در افرادی دیده می‌شود که ظاهراً موفق، آرام یا پرانگیزه به نظر می‌رسند، اما در درون با نگرانی‌های شدید، شک به خود و خستگی دست و پنجه نرم می‌کنند. اضطراب عملکرد بالا یا اضطراب پنهان یک تشخیص رسمی نیست، اما تجربه واقعی است که در آن کشمکش های درونی با عملکرد بیرونی پوشانده می‌شود.

چه افرادی عموماً اضطراب پنهان یا اضطراب عملکرد بالا را تجربه می‌کنند؟

• افراد موفق: کسانی که در کار و زندگی شخصی موفق هستند، احتمال بیشتری دارد اضطراب پنهان را تجربه کنند، زیرا ممکن است نشانه‌های آشکار اضطراب را نشان ندهند و به طوری که دیگران نیز متوجه مشکل آنها نشوند. این افراد ممکن است ظاهراً آرام، با انگیزه و کنترل‌گر به نظر برسند، در حالی که نگرانی درونی خود را پنهان می‌کند.
  
• کسانی که به دنبال انجام بی عیب و نقص کارها هستند: افرادی که احساس می‌کنند باید کامل به نظر برسند یا دائماً انتظارات بالایی را برآورده کنند، ممکن است احساس اضطراب خود را سرکوب کنند. کمال گرایی در افراد دارای اضطراب پنهان اغلب دیده می شود.
  
• افرادی با تجربه تروما یا تجربیات نامطلوب: تجربه‌های گذشته مانند سوءاستفاده، از دست دادن یا دیگر رویدادهای نامطلوب می‌تواند احتمال ابتلا به اختلال اضطراب را افزایش دهد.
  
• افرادی در محیط‌های پر فشار: زندگی مدرن، کارهای سنگین، فشارهای مالی و انتظارات اجتماعی می‌توانند به اضطراب عملکرد بالا دامن بزنند.
  
• افرادی از خانواده‌هایی که مشکل سلامت روان را تابو می‌دانند: بزرگ شدن در خانواده‌ای که صحبت درباره دردهای روان جایز نیست، می‌تواند تمایل به پنهان کردن اضطراب ایجاد کند.
  
• زنان: هر کسی می‌تواند اضطراب را تجربه کند، اما زنان به دلیل ترکیبی از عوامل زیستی، روانی و اجتماعی، بیشتر در معرض اختلالات اضطرابی نسبت به مردان هستند.
  

شباهت اضطراب پنهان با سایر بیماری‌ها و اختلالات روانی

•  شباهت و تفاوت اضطراب پنهان با اختلال پانیک

اضطراب پنهان و پانیک علائم جسمی و روانی مشابهی دارند، مانند تپش سریع قلب، تنگی نفس، سرگیجه و احساس ترس، زیرا هر دو توسط پاسخ «جنگ یا گریز» بدن تحریک می‌شوند. با این حال، حملات پانیک ناگهانی و شدید هستند و اغلب با ترس از دست دادن کنترل همراه‌اند، در حالی که اضطراب پنهان یک حالت طولانی‌مدت نگرانی است که شدت کمتری دارد اما طولانی‌تر ادامه می‌یابد. هر دو وضعیت نیاز به ارزیابی حرفه‌ای برای تشخیص دقیق و درمان مناسب دارند.

-حملات پانیک ناگهانی رخ می‌دهند، در حالی که اضطراب پنهان به تدریج شکل می‌گیرد. 

-شدت و مدت زمان حملات پانیک شدید و کوتاه‌مدت هستند، در حالی که اضطراب می‌تواند پایدار و طولانی‌مدت باشد. 

-حملات پانیک ممکن است بدون محرک واضح رخ دهند، در حالی که اضطراب معمولاً واکنشی به یک عامل استرس‌زا است. برای اطلاعات بهتر به صفحه حملات پنیک چیست سر بزنید و درباره درمان حملات پانیک با کلینیک مکث بیشتر بدانید.

• شباهت و تفاوت اضطراب پنهان با اضطراب فراگیر (GAD)

شباهت اصلی بین این دو اختلال این است که در هر دو اضطراب، نگرانی مداوم و علائم جسمی مانند بی‌قراری یا خستگی وجود دارد. اما در اختلال اضطراب فراگیر، اضطراب به طور قابل توجهی زندگی روزمره فرد را مختل می‌کند، در حالی که در اضطراب نهان یا اضطراب عملکرد بالا، فرد ظاهراً زندگی خود را به طور عادی مدیریت می‌کند، هرچند که همیشه با استرس، نگرانی و شک به خود دست و پنجه نرم می‌کند.

عوارض اضطراب پنهان در صورت درمان نشدن چه هستند؟

اضطراب پنهان درمان‌نشده، یا اضطرابی که شناسایی یا مورد توجه قرار نگرفته است، می‌تواند به وخیم‌تر شدن سلامت جسمی و روانی فرد منجر شود. این امر می تواند فرد را درگیر مشکلاتی مانند افسردگی شدید و بیماری‌های قلبی، افزایش خطر مصرف مواد، مشکلات در محیط‌های اجتماعی و کار و در نهایت کاهش کلی کیفیت زندگی و عملکرد روزمره کند. بسیار مهم است که برای اضطراب کمک حرفه‌ای دریافت کنید، زیرا اغلب می‌توان این اضطراب را به طور مؤثر با درمان‌هایی مانند روان‌درمانی و دارو کنترل کرد تا در نتیجه آن مهارت‌های مقابله‌ای کارآمد کسب شوند، اعتماد به نفس افزایش یابد و زندگی رضایت‌بخش‌تر گردد.

اضطراب پنهان در کودکان

کودکان نیز می‌توانند دچار اختلال اضطرابی شوند.  این اختلال می تواند بر دوستی‌های کودک، زندگی خانوادگی و عملکرد او در مدرسه تأثیر منفی بگذارد. با این حال، اضطراب کودک ممکن است همچنان برای والدین و مراقبان قابل‌تشخیص نباشد.

چون اضطراب معمولاً بیشتر بر افکار و احساسات کودک تأثیر می‌گذارد تا بر رفتار او، تشخیص آن می‌تواند سخت باشد. گاهی ممکن است کودکی به‌طور کلی شاد به نظر برسد، اما آن‌قدر مضطرب باشد که بخشی از زندگی‌اش، مثل مدرسه یا روابط اجتماعی، دچار اختلال باشد.

اضطراب در کودک همیشه به این معنا نیست که کودک عملکرد عادی خودش را ندارد، بلکه فقط ممکن است انجام بعضی کارها برایش سخت‌تر شود. مثلاً تکلیف درسی‌ای که باید ۲۰ دقیقه طول بکشد، ممکن است یک ساعت زمان ببرد.

در مورد اضطراب مهم است به یاد داشته باشید که بیشتر درونی است. افکار کودک را دربرمی‌گیرد، و ممکن است برای اطرافیان او معلوم و هویدا نباشد. 

کودکان مضطرب زیادی هستند که در کل شادند و از زندگی لذت می‌برند ولی فقط در موقعیت‌های خاصی دچار مشکل می شوند، و همین باعث می‌گردد اضطرابشان به راحتی نادیده گرفته شود.

علائم و نشانه های اضطراب پنهان در کودکان

علائم کودک مضطرب همیشه ترس و نگرانی مداوم نیست گاهی نشانه های اضطراب در کودکان به صورت دیگری بروز می کند. این کودکان ممکن است؛

• در خوابیدن مشکل پیدا کنند یا از دل‌درد و مشکلات جسمی دیگر شکایت کنند.
• ممکن است نسبت به والدین یا مراقبان خود حالت اجتنابی یا وابستگی پیدا کنند.
• در کلاس تمرکز کافی نداشته باشند یا بسیار بی‌قرار باشن هر جنب و جوش کردنی به معنای ADHD نیست، هرچند اغلب اولین چیزی که از یک کودک پرتحرک یا بی‌توجه به ذهنمان می‌رسد همین است.
•  انفجارهای عصبی شدیدی داشته باشند که دیگران فکر کنند کودک لجباز است، در حالی که در واقع مکانیسم «جنگ یا گریز» در او فعال شده است.

پس بهتر است بدانید که اضطراب در کودکان می‌تواند با این علائم بروز کند و در نتیجه از چشم شما پنهان بماند. آگاهی از نشانه های پنهان اضطراب در کودکان به والدین کمک می کند تا بتوانند سریع‌تر متوجه آن شوند و در اسرع وقت برای درمان با یک روانشناس متخصص کودک مشورت کنند تا سریعا برای درمان اضطراب کودک اقدام کنند.

اضطراب اجتماعی پنهان

اضطراب اجتماعی پنهان شامل درگیری‌های درونی مثل نگرانی متمرکز بر خود، افکار فاجعه‌آمیز و انتقاد دائمی از خود است؛ مسائلی که دیگران خبری از آن ندارند اما به‌شدت بر زندگی فرد تأثیر می‌گذارند. افرادی که اضطراب اجتماعی پنهان دارند اغلب نشانه‌های خود را با رفتارهایی مثل اجتناب، یا ترجیح به ارتباط دیجیتال به‌جای ارتباط حضوری پنهان می‌کنند؛ رفتاری که ممکن است به‌صورت خجالتی بودن یا صرفاً علاقه به تنها بودن دیده شود.

علائم جسمی مانند خستگی، تنش عضلانی و مشکلات گوارشی نیز می‌توانند نشانه‌های نادیده‌گرفته‌شده‌ی استرس درونی ناشی از اضطراب اجتماعی باشند. 

علائم اضطراب اجتماعی پنهان

از مهمترین علائم اضطراب اجتماعی پنهان می‌توان به موارد زیر اشاره کرد؛

 نشانه‌های روانی و عاطفی

• تمرکز شدید بر خود: مدام رفتارها، ظاهر و احساسات خود را در موقعیت‌های اجتماعی زیر ذره‌بین  قرار می دهند و نقد می کنند.
  
• تفکر فاجعه‌آمیز: به‌طور خودکار به بدترین سناریوها فکر می کنند، مثلاً تصور اینکه همه متوجه نقص‌های او می‌شوند یا قضاوت منفی درباره او خواهند کرد.
  
• نشخوار ذهنی: مداوم رویدادهای اجتماعی گذشته را در ذهن مرور می کنند، بر اشتباهات خود تمرکز می کنند و عملکرد خود را زیر سوال می برند.
  
• بزرگ‌نمایی توجه دیگران: بر این باورند که دیگران به آنها توجه می‌کنند که این باور آنها با واقعیت همخوانی ندارد.
  
• ترس از قضاوت: ترس شدید از ارزیابی منفی دیگران دارند که هسته اصلی اضطراب اجتماعی است.
  

نشانه‌های رفتاری و جسمی

• اجتناب: برای نرفتن به جمع‌ها بهانه تراشی می کنند و از موقعیت‌های اضطراب‌آور دوری می‌کنند.
  
• تکیه بر یک همراه: همیشه با یک دوست مورد اعتماد به یک مهمانی یا جمع می‌روند تا او تعاملات را مدیریت کند.
  
• ترجیح ارتباط دیجیتال: با پیام یا ایمیل به‌جای ارتباط چهره‌به‌چهره  بیشتر احساس راحتی و کنترل می‌کنند.
  
• انزوای اجتماعی: از موقعیت‌های اضطراب‌آور اجتناب می‌کنند که این عمل منجر به احساس تنهایی و از دست دادن تجربه‌های معنادار در این افراد می‌شود.
  
• خستگی ناشی از اضطراب: به دلیل استرس های درونی که دارند، دچار احساس خستگی مداوم هستند.
  
• تنش عضلانی: تنش هایی مداومی در گردن، شانه‌ها، پشت و سایر بخش‌های بدن تجربه می‌کنند.
  

باید بدانید که برخی علائم نمیتواند به تنهایی نشان دهنده اضطراب اجتماعی در فرد باشد، مانند؛

• فقط خجالتی بودن: اضطراب اجتماعی ترس عمیق از قضاوت است، نه صرفاً کم‌حرف یا آرام بودن.
  
• ترجیح تنهایی: بعضی افراد درون‌گرا هستند، اما اضطراب اجتماعی با ترس و ناراحتی شدید در موقعیت‌های اجتماعیرومشخص می‌شود.
  

اگر نشانه های اضطراب اجتماعی پنهان را در خود دارید بهتر است با یک متخصص سلامت (روانشناس) صحبت کنید. درمان‌های مؤثری مانند روان‌درمانی و دارو وجود دارند که می‌توانند به مدیریت اضطراب اجتماعی پنهان کمک کنند. علاوه بر این، کلنیک مکث به شما پیشنهاد میکند، مقاله مربوط به اضطراب اجتماعی را نیز مطالعه کنید.

چگونه اضطراب پنهان تشخیص داده می‌شود؟

برای تشخیص اضطراب از دو روش اصلی ارزیابی روانشناختی و آزمون‌های روانشناختی استفاده می شود،، این ارزیابی حتماً باید توسط یک متخصص روانشناس یا روانپزشک انجام شود؛

• ارزیابی روانشناختی؛ در طول یک ارزیابی روان‌شناختی، روانشناس یا روانپزشک از شما درباره علائمتان می‌پرسد اینکه چه زمانی شروع شده‌اند، چه مدت ادامه داشته‌اند، شدت آن‌ها چقدر است، آیا قبلاً هم این علائم را داشته‌اید، و اگر بله، چگونه درمان شده‌اند. تمام علائم ناخوشایند شما به طور دقیق بررسی و تأثیر آنها بر زندگی‌تان بررسی می شود تا تشخیص درست و در نتیجه درمان مناسب به شما پیشنهاد شود.

• استفاده از پرسشنامه‌ها و تست‌های روانشناختی؛ بعضی اوقات ممکن است از پرسشنامه‌ های معتبر و شناخته شده نیز برای تشخیص دقیق تر استفاده شود.
  

  تشخیص افتراقی اضطراب پنهان از سایر اختلال ها

• تمایز اضطراب پنهان از افسردگی پنهان

اضطراب پنهان و افسردگی پنهان هر دو شامل یک کشمکش درونی هستند، اما از نظر تجربه‌های اصلی احساسی با هم تفاوت دارند. اضطراب بیشتر حول نگرانی بیش از حد، ترس و بی‌قراری می‌چرخد، در حالی که افسردگی با غم مداوم، ناامیدی و نداشتن علاقه یا لذت مشخص می‌شود. هر دو می‌توانند علائم جسمی مشترکی مثل مشکل در خواب و دردهای بدنی داشته باشند و هر دو ممکن است پشت یک عملکرد عادی ظاهری پنهان شوند، اما علائم افسردگی معمولاً شدیدتر و طولانی‌ترند و خلق‌وخو و انگیزه را به شکل عمیق‌تری تحت تأثیر قرار می‌دهند.

• تمایز اضطراب پنهان از دیگر بیماری های پزشکی

بیماری‌هایی مثل پرکاری تیروئید، دیابت، بیماری‌های قلبی، اختلالات تنفسی و سندروم روده تحریک‌پذیر می‌توانند علائمی شبیه اضطراب ایجاد کنند. برای تشخیص دقیق پزشک با انجام معاینه‌ی فیزیکی و آزمایش‌هایی مثل آزمایش خون یا تصویربرداری نشانه‌های مشکل را بررسی می کند تا بتواند وجود با عدم وجود مشکل پزشکی را رد یا تایید کند.
در صورت تایید مشکل پزشکی تمرکز درمان بر برطرف کردن مشکل زمینه‌ای است که می‌تواند شامل دارو، جراحی یا دیگر رویکردهای پزشکی باشد. در صورت رد مشکل جسمی فرد بایست به روانشناس یا روانپزشک ارجاع داده شود.

روش‌های درمان اضطراب پنهان

درمان‌های رایج اضطراب شامل روان‌درمانی، دارو یا ترکیبی از هر دو هستند. رفتار درمانی شناختی (CBT) یکی از مؤثرترین روش‌ها برای درمان  اضطراب و اختلالات اضطرابی به شمار می‌رود. تکنیک های cbt برای درمان اضطراب معمولاً بر آموزش مهارت‌های مقابله‌ای و استراتژی‌های مدیریتی خاص تمرکز دارد تا به فرد کمک کند اضطراب خود را کاهش دهد. با پیشرفت در روند درمان، علائم بهبود پیدا می‌کند و تأثیر منفی که اضطراب بر زندگی‌ فرد گذاشته است کاهش می‌یابد. انواع روش های درمان اضطراب پنهان عبارتند از؛

• درمان شناختی-رفتاری ( CBT); درمانی است که به درک رابطه بین افکار، احساسات و رفتارها می پردازد و سپس با تغییر الگوهای منفی، به کاهش اضطراب کمک می کند. تکنیک‌ها شامل بازسازی شناختی برای به چالش کشیدن افکار ناکارآمد، مواجهه‌درمانی برای روبه‌رو شدن تدریجی با ترس‌ها، و راهبردهای رفتاری مثل آرام‌سازی و مدیریت استرس هستند. معمولاً این مهارت‌ها را از طریق تکالیف و تمرین‌هایی مانند نوشتن دفترچه‌ی افکار و تمرین مواجهه تمرین می‌کنید تا بتوانید اضطراب را در زندگی روزمره مدیریت کنید.

• درمان مبتنی بر تعهد و پذیرش ( ACT);  نوعی روان‌درمانی است که به افراد کمک می‌کند یاد بگیرند با تجربه‌های هیجانی خود به شکلی متفاوت از گذشته برخورد کنند. به جای تلاش برای کنار زدن یا سرکوب افکار و احساسات منفی، این روش به شما می‌آموزد که آن‌ها را بپذیرید تا بتوانید در کنارشان زندگی کنید، بدون اینکه کنترل شما یا زندگی‌تان را در دست بگیرند. اضطراب تلاشی است برای بازپس‌گیری کنترل بر چیزهایی که ممکن است خارج از کنترل ما باشند؛ و این می‌تواند دردناک و چالش‌برانگیز باشد. گاهی سالم‌تر آن است که از مسائلی که بیرون از حیطه‌ی کنترل ماست، رها شویم. به‌دست آوردن آرامشی عمیق‌تر و پایدارتر از طریق پذیرش، و یاد گرفتن اینکه چه چیزهایی را باید مورد توجه قرار داد و از چه چیزهایی باید گذشت، از جمله مهارت‌هایی است که درمان پذیرش و تعهد (ACT) می‌تواند به شما بیاموزد.

• دارو درمانی؛ برای اضطراب معمولاً شامل مهارکننده‌های انتخابی بازجذب سروتونین (SSRIs) و مهارکننده‌های بازجذب سروتونین ـ نوراپی‌نفرین (SNRIs) به‌عنوان درمان‌های خط اول است که سطح انتقال‌دهنده‌های عصبی تنظیم‌کننده‌ی خلق را افزایش می‌دهند. گزینه‌های دیگر شامل بوسپیرون، بتابلوکرها برای اضطراب موقعیتی و آنتی‌هیستامین‌هایی مانند هیدروکسی‌زین هستند. بنزودیازپین‌ها هم برای تسکین سریع به‌کار می‌روند، اما فقط در کوتاه‌مدت به دلیل خطر وابستگی باید در مصرف آنها احتیاط کرد. انتخاب داروی مناسب نیازمند مشاوره با یک روانپزشک است تا شرایط و نیازهای خاص هر فرد در نظر گرفته شود.

• تغییر سبک زندگی؛ مانند بهبود کیفیت خواب، دریافت حمایت اجتماعی بیشتر، به‌کارگیری تکنیک‌های کاهش استرس و انجام منظم ورزش نیز می‌توانند کمک‌کننده باشند. صبور باشید، زیرا ممکن است مدتی طول بکشد تا این تغییرات اثر خود را بر اضطراب شما نشان دهند. در ادامه بیشتر به این موضوع پرداختیم.
• 
  

چگونه اضطراب نهان را مدیریت کنیم؟

اضطراب پنهان را می‌توان با ترکیبی از تغییرات سبک زندگی، مانند ورزش منظم، خواب کافی، و تمرین‌های ذهن‌آگاهی مثل تنفس عمیق و مدیتیشن درمان کرد. در کنار این‌ها، کمک حرفه‌ای مانند روان‌درمانی یا دارو هم می‌تواند مؤثر باشد. رسیدگی به عوامل جسمی و محیطی ( مثل دریافت هوای تازه یا مرتب کردن محیط زندگی) نیز می‌تواند آرامش ایجاد کند. برای علائم شدید یا مداوم، مشورت با پزشک یا درمانگر توصیه می‌شود تا یک برنامه درمانی جامع طراحی شود.

راهکارهای سبک زندگی و مراقبت از خود:

• ذهن‌آگاهی و آرام‌سازی: تمرین مدیتیشن، یوگا و تنفس عمیق برای آرام کردن سیستم عصبی. تکنیک‌هایی مثل قانون ۳-۳-۳ (نام بردن سه چیز که می‌بینید، می‌شنوید و می‌توانید حرکت دهید) به شما کمک می‌کند در لحظه حال بمانید.
  
• فعالیت بدنی: ورزش‌های ملایم تا متوسط مانند پیاده‌روی یا دویدن سبک می‌توانند به شکل چشمگیری اضطراب را کاهش دهند. ورزش‌های ریتمیک مثل تای‌چی هم مفید هستند.
  
• طبیعت و هوای تازه: وقت گذراندن در فضای باز و دریافت نور خورشید می‌تواند احساس اضطراب را کاهش دهد و حس آرامش ایجاد کند.
  
• خواب: رعایت بهداشت خواب و اولویت دادن به خواب کافی بسیار مهم است، چون نقش کلیدی در مدیریت اضطراب دارد.
  
• رژیم غذایی سالم: داشتن یک برنامه غذایی متعادل می‌تواند به کاهش علائم اضطراب کمک کند.
  
• ورودی مثبت: در مصرف رسانه‌ها آگاهانه عمل کنید تماس با اخبار منفی را محدود کنید و منابع مثبت را وارد روتین روزانه خود کنید.
  

 جمع‌بندی

اضطراب پنهان یک مشکل شایع اما کمتر شناخته‌شده است. شناخت علائم و مراجعه به متخصص می‌تواند از عوارض جدی آن جلوگیری کند. اگر احساس می‌کنید نشانه‌های گفته‌شده را دارید، بهتر است همین امروز با یک روانشناس مشورت کنید.

ما در کلینیک مکث با توجه به منحصربه‌فرد هر مراجع برنامه درمانی به وی پیشنهاد می‌دهیم، ممکن است لازم باشد چند گزینه مختلف درمانی به شما پیشنهاد شود تا موثرترین نتیجه حاصل شود. صبور باشید، درباره هر سؤال یا نگرانی که دارید با روانشناس خود صحبت کنید و همیشه برنامه درمانی خود را دنبال کنید. به روند درمان و درمانگر خود اعتماد کنید، چرا که در نهایت در مجموعه مکث ترکیب مناسبی از روش‌های درمانی که برای شما مؤثر است برایتان در نظر گرفته می‌شود.

سؤالات متداول شما درباره اضطراب پنهان