علم سنجش و ارزیابی پدیده‌های روانی را روانسنجی می‌گویند. در این علم پدیده‌های کیفی مانند رفتار انسان، هیجانات، شخصیت، استعداد و هوش به حالت کمّی و عددی تبدیل می‌شوند. با کمّی‌کردن این پدیده‌ها طبقه‌بندی و ارزیابی دقیق‌تری انجام صورت می‌گیرد.

روانسنجی ابزار بسیار مهمی در دست روانشناسان و متخصصان سلامت روان است تا آنها از این طریق بتوانند به طور علمی و دقیق مسائل روانی مراجع خود را بررسی و ارزیابی و در نهایت مداخله مناسب را اعمال کنند.

کاربردهای روانسنجی چیست؟

روانسنجی در چهار حیطه مورد استفاده قرار می‌گیرد؛

  1. پیش بینی؛ روان سنجی می تواند میزان موفقیت و پیشرفت افراد را در زمینه های تحصیلی یا شغلی پیش بینی کنند.
  2. گزینش؛ یکی دیگر از کاربردهای روان سنجی، گزینش مناسب افراد است. در سازمان ها و ادارات می‌توان از روانسنجی برای گزینش و انتخاب مناسب افراد استفاده کرد.
  3. طبقه بندی؛ طبقه بندی یا گروه بندی افراد بر اساس معیارهای معین، کاربرد دیگری از روان سنجی است. در این روش افراد در طبقه یا گروه‌های خاصی قرار می‌گیرند.
  4. ارزشیابی؛ در این روش از روان سنجی برای ارزشیابی عملکرد، میزان پیشرفت و یا ارزشیابی روش های درمانی استفاده می‌شود.

 روانسنج کیست و آزمون های روانی کدامند؟

روانسنج، فرد متخصصی است که علاوه بر دانش عمومی روانشناسی، دوره‌ تحصیلات تکمیلی در زمینه روانسنجی را گذرانده‌ است و با تحلیل آماری و علوم رفتاری نیز آشنایی دارد. یک روانسنج آزمون های روانسنجی را می شناسد و به نحوه اجرای، نمره گذاری و تفسیر درست آنها احاطه دارد.

آزمون های روانی به بررسی، ارزیابی و تشخیص پدیده‌های روان می‌پردازند، می‌توان آزمون های روانی را به لحاظ محتوا به پنج دسته تقسیم کرد؛

از آزمون‌های روانسنجی می‌توان در مدارس و فضاهای آموزشی، سازمان ها و ادارات و در کلینیک‌ها و مراکز مشاوره بهره برد، به طور مثال در مدارس از تست‌های استعدادیابی و یا هوش با هدف ارزیابی و شناخت بهتر توانایی دانش آموزان و هدایت تحصیلی آنها استفاده می کنند. در ادارات از تست های شخصیت و یا کنترل استرس برای گزینش و استخدام منابع انسانی استفاده می‌کنند. همچنین در کلینیک‌ها برای بررسی میزان و شدت علایم روانی و اتخاذ درمان موثر از چک لیست های تشخیصی بهره می‌برند

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *